Semavi dinleri araştırırken (şu ana kadar) en çok ilgimi çeken şey yaratılış hikayesi oldu. Üçünde de aşağı yukarı aynı hikaye var aslında. Yaratıcı; melekleri, cinleri ve diğer şeyleri (değişkenlik gösterdiği için böyle diyorum) kendisine kulluk ve hizmet edilsin diye yaratıyor. Ardından ilk insanlar Adem ve Havva yaratılıyor. Meleklerden biri bu durumu beğenmiyor ve yaratıcıya bu durumu söylüyor. Ardından Allah/Tanrı/Yehova ile şeytan dediğimiz, melek sıfatını kaybeden bu varlık bir iddiaya giriyor ve şeytan ilk insanları kandırarak iddiayı kazanıyor.
Dediğim gibi her dinde detaylar farklı. Mesela Tevrat'ta Havva, Adem'in kaburga kemiğinden yapılıyor ve şeytanın ikna ettiği kişi de Havva. Kur'an'da Havva adı geçmiyor bile. Ama detaylarla bu yazıda ilgilenmeyeceğim çünkü benim derdim zaten hepsinde ortak olarak bahsedilen şeytan ile yaratıcının arasındaki iddia.
İddia diyorum ama bunun ne kadar adil olduğunu belirlemek mümkün değil. Çünkü yaratıcı zaten şeytanı da yarattı, ve kitaplara göre O her şeyi bilen biri. Bu yüzden şeytanın "isyan edeceğini" ve insanların yasak elmayı yiyeceğini biliyordu. Eğer her şeyi biliyorsa neden o zaman şeytana böyle bir imkan verdi? Böyle bir imkan verdi, neden cinler ya da diğer varlıklar değil de insanlar üzerinde bir test yapıldı? Eğer insanlar üzerinde test yapılmasaydı tüm insanlık cennette, Eden bahçesinde mi doğacak ve yaşayacaktı?
Bu sorular aslında "Yaratıcı neden çeşitli varlıklar yarattı" sorusunun devamı olan sorular. Yukarıda dedim kulluk etsinler diye ama ortada sınanmak gibi başka bir amaç daha var. Yaratıcı her yarattığını olmasa da bazı varlıkları sınamak istiyor. Bunu da varlığını göstermeyerek ama sembolizm temelli çeşitli araçlarla varlığını "sadece düşünen kişilerin" bulacağı şekilde yapıyor.
İşte ortada bir sınama/test var iken ve bu inanç üzerine kurulmuş iken haliyle bir yaratılma sebebi olması gerekiyor, değil mi? İşte tüm bu şeytana mühlet verilmesi, onun insanları aldatıp insanların cennetten kovulması hikayesi aslında zaten bilinen, ama oynanması gereken bir tiyatro gibi gözükebilir. Ha yaratıcı daha farklı bir sınav yöntemi ve background story de çizebilirdi, kitaplara göre O'nun gücü her şeye yetiyor sonuçta. Ama öyle olmamış.
Ortada bir sınav var ve Kur'an'a göre çoğunun bu sınavı kaybedeceği, İncil'e göre zaten doğuştan 1-0 yenik başladığımız belirtiliyor. Zaten bize sorulmadan (soruldu denilse bile bunu hatırlamadığımız için pek bir anlam ifade etmiyor) dahil olduğumuz bir sınav var, birkaç on sene için sonsuz vakit ödül ya da ceza da alacağız, üstüne bir de ortam kötü. Ve buna rağmen iyi, ahlaklı yaşasan bile kesinlikle daha da sınanacağın belirtiliyor. Bu durumda yaratıcının motivasyonu ne olabilir ki böyle bir ortam hazırladı? Acaba insanlardaki ruh, kendisinden bir şey olduğu için kendisinin iyi ya da kötü olduğunu mu öğrenmek istiyor? Ya da gerçekten şeytana, halis kullarının olduğunu mu ispat etmek istiyor? Neticede biz bir düellonun sonucunun öğrenilmesi için var olmuşuz gibi, en azından semavi dinlere göre bu böyle.
