Fiyatlandırma Çelişkisi

     Yakın tarihte PS4 ve PC için piyasaya çıkmış olan Hellblade: Senua's Sacrifice'ın Metacritic ortalamasının 82 olmasının en önemli sebeplerinden biri oyunun fiyatının yurt dışında 40 dolar (ülkemizde PC için 49 ₺) olmasından kaynaklıyor. Nitekim yapımcı firma Ninja Theory de oyunun ederinin 40 dolar olduğunu söylemişti. Ninja Theory, açgözlü davranmayarak, elindeki ürünün ne seviyede olduğunu bilerek hareket etti ve genel olarak olumlu yorumlar aldı.
    Öte yandan şu anda erken erişimde olan indie oyun We Happy Few, dağıtımcılık için Gearbox ile anlaştı ve oyunun fiyatının 60 dolara çıktığını açıkladı (ülkemizde PC için 177 ₺) ve üstüne Season Pass duyurdu. Season Pass'te üç tane DLC olacak. Bu oyun, dağıtımcı Gearbox'un acımasız politikası altında mahsur kaldığından mıdır bilinmez değerinin çok üstünde bir fiyat istiyor.
   Üstteki iki örnekle demek istediğimin oyun fiyatlandırmasındaki dengesizlik olduğu anlaşılabilir. Peki hangi oyun ne kadar fiyatla piyasaya çıkmalı? Firmalar oyun fiyatlarını neye göre belirlemeli? 2015 yılında piyasaya çıkan ve en fazla altı saatlik oynanış sunabilen The Order: 1886, 60 dolardan piyasaya çıkarken, tekrar oynanabilirliği sonsuza yakın olan The Binding of Isaac: Rebirth'ün 15 dolardan piyasaya çıkması ne derece doğru ve adil?
   Bu noktada AAA oyunlarının tanımına bakmak gerek: AAA oyunlar, yapımı uzun süren, yüksek bütçeli, dolayısıyla yüksek ekonomik risk içeren oyunlardır. Battlefield'ından Metro: Last Light'a kadar, adını sıkça duyduğumuz bu oyunlar, AAA oyunlar olarak geçiyor. AAA denmesinin sebebi, "A lot of time", "A lot of resources", "A lot of money" (çokça zaman, çokça kaynak, çokça para) cümle öbeklerinin baş harflerini kullanmasındandır. Adından da kolayca anlaşılacağı gibi bu oyunlar için ayrılan zaman, kaynak ve para, bu oyunların 60 dolardan piyasaya çıkmasını sağlıyor.
    60 dolar, bir standart haline gelse de para saymayı seven firmalar, ana oyunu 60 dolardan çıkarmasına rağmen, gerek DLC'lerle gerekse mikroödemelerle oyunu aslında tam çıkartmayarak oyunculardan daha fazla para alma peşine düşüyor. En bilinen örnek olan Battlefield serisi, 60 dolara ana oyun ve altı multiplayer harita, 60 dolara da 24 ek haritayla beraber yeni silah, gadget satıyor.
    Ayrıca, kendini AAA oyunuymuş gibi gösterip 60 dolardan piyasaya çıkan oyunlar da var. The Order: 1886, bu oyunlardan birisi işte. En ünlü örneğimiz ise geçen sene piyasaya çıkan No Man's Sky. No Man's Sky'ın fiyat politikasını geçen sene yazmıştım.

The Binding of Isaac: Rebirth için bir yorum

    Nasıl 60 dolar AAA oyunlar için bir standartsa(!), 15 dolar da indie oyunlar için bir standart oldu. Bazı oyunlar, oyunun boyutuna göre daha ucuz piyasaya çıkabiliyor. Indie oyunlar, minimalist ancak yeri geldiğinde AAA oyunlardan daha orijinal, yeri geldiğinde oyuncuya uzun saatler harcatabilen oyunlar oluyor. Hem 60 dolar verip hem de daha az zaman ve o zamanı kalitesiz geçirdiğinde insan, bu durumun adaletsiz olduğunu doğal olarak düşünüyor.
    Oyunları, insana verdiği keyfe göre ücretlendirmek imkansız. Ancak indie oyunların bile 60 dolar istediği günümüz fiyatlandırması da hiç adaletli değil. Ninja Theory gibi, CD Projekt RED gibi oyuna gerçek değeri, hatta fazlasını veren firma sayısı çok az. Her oyunu inceleyip, değerine göre fiyat belirleyen bir kuruluşun var olmasının pek mümkün olmadığı da düşünüldüğünde işlerin iyice kötüye gittiğini görmek üzücü oluyor.

Yok O Senin Düşündüğün Gibi Değil

     Eminim diğerlerinin beğenmediği ama senin beğendiğin bir film/oyun var. Aslında senin beğendiğin şey gerçekten de kötü. Bu tür subjektif konulara net cevap vermek içime sinmese de yazının ana temasını vurgulamam açısından önemli.

     Dunkirk'ü izledikten birkaç gün sonra 3 Kasım'da piyasaya çıkacak olan Call of Duty: WWII oyunun Zombie moduyla ilgili bir video yayınlandı. Zombilerin Nazi olacağına vurgu yapan video aslında oldukça standart bir tanıtım videosu. Videoyu izledikten sonra bu oyunun başarılı olup olamayacağını düşünürken aklıma bir 'yaklaşım' geldi. Yaklaşım diyorum; çünkü bu yaklaşım oyunun teknik özellikleri incelenerek giden bir yol değil.  Evet, aslında genel puanları çok çok etkileyecek bir durum değil, ama oyun çıktıktan sonra sağda solda göreceğiniz "farklı" yorumlar şaşırtmasın.

    Dunkirk ile Call of Duty'nin tek bir ortak noktası var, o da ikisinin de II. Dünya Savaşı'nda geçiyor olması. Dunkirk'ü izleyip, çok beğenen bir kişi, güzel bir film izlemenin verdiği heyecanla yine o konsepten bir film izlemek veya oyun oynamak veya kitap okumak isteyebilir, ki bu hepimizin sıkça yaşadığı olay. Mesela, Mass Effect: Andromeda çıkmadan önce sürekli medyada olması, sürekli niyetlenip, bir türlü girişemediğim Mass Effect üçlemesine itici bir güç olmuştu ve seriye başlamıştım. Bize verilen heyecan bile o temadan bir şeyler tüketmemiz için yetebiliyor. Dunkirk'ün de aynı şekilde Call of Duty için itici bir güç olabileceği gerçeği var. Call of Duty WWII, kötü bir oyun olsa bile sırf II. Dünya Savaşı'nda geçtiği için, oynayana istediği en önemli şeyi verdiği için o kişiden olumlu puan alabilir.

    Bu olumlu puan verme içgüdüsü sadece ana temadan kaynaklı olmayabilir. Mesela, aksiyon-FPS oyunu oynamak istersin; ancak uzun bir süre piyasaya FPS oyunu bile çıkmaz, derken Call of Duty belirir ve oyundan alacağın zevk normalden çok daha fazla bir hale gelir.
    Dönemsel etmenler, bizim, oyun, film ve hatta kitapları beğenip beğenmememizi etkiliyor. Bu etmenlerin içerisindeki küçük durumlar bile o ürün hakkındaki yorumlarımızı etkileyebilir. Yine bir örnek üzerinden gidelim. Filmin (ya da başka şeyin) en kritik anında, belki de senin filmi çok sevmeni sağlayacak bir olay yaşanırken kedin miyavlamaya başlayabilir, ya da uzun telefon konuşması için birileri arayabilir, ya da ocakta yangın çıkabilir (Tamam, bu çok düşük ihtimal. Sadece yazıyı South Park bölümüne çevirmek istedim). Bu gibi olması küçük, ama olduğunda filmin zevkini azaltacak durumlar da verilecek puanı etkileyebilir.

    Demek istediğim, Call of Duty WWII çok kötü bir oyun olacak ama insanlar beğenecek ve yine 10+ milyon satacak.(Çok iddialı oldu ama risk aldım ulan!!)